Vlieland 2 november 1999

Vast aan de veerbootsteiger op Vlieland "Helaas pindakaas het waait nu ZOOO HARD, dat we het schip niet eens tegen de wind in kunnen trekken. Buiten waait het de stront van de dijk en we liggen hier met drie schepen (Ouderzorg,Alida en Boreas) vast aan de steiger met alle trossen die we hebben.
Gelukkig is ons anker omhoog, want daar lag de Alida dus bovenop. Daan ligt uitgeteld en gewond aan zijn kin op de bank, hij wilde een hap van de fokkeboom hebben.....Damned!
De Voorwaarts ligt lagerwal op een zandbank aan lij van ons,verbonden met een heel dunne en een dikke tros. Waarschijnlijk om ervoor te zorgen dat ze niet verder de bank op schuiven.

De wind is wat afgenomen en meer naar de west gedraaid, waardoor we nu niet meer lagerwal liggen en kunnen vertrekken van Vlieland naar Terschelling. De golfhoogte is 2.20 m. uit de west-zuidwest, moet kunnen, Marijn moppert nog over de Richel maar ziet ook in dat dit erg om is, dus het moet maar door het Stortemelk. Goed voorbij de havenhoofden ziet het er nog rustig uit, ik pak de schijnwerper en schijn toevallig naar bakboord, ik dacht wat zitten we dichtbij de duinen, een microseconde later zie ik dat deze duin een schuimkraag bevat en zeker twee meter boven het schip uitkomt. "Hou je vast", klonk het gezamelijk van het voor en achterdek. Deze golf rolt geheel over de boot en sleurt  een aantal mensen mee. De kuip is volledig vol.
"Loeven, loeven we zitten te dicht bij de Richel!". Eenmaal uit de grondzee geloefd gaat het gelukkig wel weer, een beetje hobbelig.
"Terschelling here we come! "

Bemanning Ouderzorg